Η παλιά φρουρά της Μαν. Γιουνάϊτεντ τσαλάκωσε το βαρύ (τερο) πορτοφόλι της Παρί Σεν Ζερμέν
Τα φτωχαδάκια του Σόλσκιερ (κάτι ψωρο726 εκατ. transfer value) αποκλείσανε τους ζάμπλουτους του Τόμας Τούχελ (927 εκατ. κατά transfermarkt).
Εντάξει, γράφουμε και καμιά αλακία για να περνά η ώρα, αλλά η αλήθεια είναι πως τα -περισσότερα- λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία.
Η Παρί δεν αποκλείστηκε, φυσικά, από καμιά ομαδίτσα, αλλά από το φάντασμα της ομάδας του Σερ Άλεξ.
Πόσα χρόνια προσπαθούν στο Παρίσι να κάνουν την διαφορά; Θυμάστε; Τα ίδια προσπαθεί να κάνει και η Σίτι (1,14 δισ., η ποδοσφαιρική αξία της). Μια τρύπα στο νερό έχουν πετύχει.
Γιατί;
Διότι άλλο το καΐκι και άλλο η αποθήκη!
Οι φιλόδοξες ομάδες του Τούχελ και του Γουαρδιόλα δεν έχουν βαριά φανέλα, δηλαδή, δεν έχουν παρελθόν που να τις σπρώχνει στο παρόν -για το μέλλον βλέπουμε. Για αυτές τις ομάδες ο τελικός του Τσάμπιονς Λιγκ απέχει, αναλογικά, όσο του Ολυμπιακού από τους "8" μιας ευρωπαϊκής διοργάνωσης.
Τα ίδια ισχύουν για την Λίβερπουλ, (950,5 εκατ.) αλλά σε εγχώριο επίπεδο και τούτο επειδή η ομάδα του Κλοπ έχει σηκώσει ευρωπαϊκά όταν στην Πρέμιερ Λιγκ καταστρέφεται εδώ και 20φεύγα χρόνια -ούτε φέτος θα πάρει τον τίτλο, όπως προέβλεπα ακόμη και όταν έμοιαζε "σίγουρο", λόγω της διαφοράς της με τους Πολίτες.
Οι βαριές φανέλες, είτε έτσι, είτε αλλιώς, πάντα θα βρίσκουν ένα τρόπο, μια ομάδα, ένα στυλ παιχνιδιού, που θα τους αποφέρει διακρίσεις και τίτλους.
Έγραφα τις προάλλες για τον Άγιαξ. Μπορεί να έχει χάσει το παλιό μέταλλο, αλλά η φανέλα θα έχει, πάντα, βάρος. Ο τελικός Γιουρόπα Λιγκ, το 2017 και ο αποκλεισμός της Ρεάλ λένε πολλά περί αυτού. Μια ομάδα που μεταφέρει ιστορία στις πλάτες της, θα έχει πάντα μέλλον.
Οι άλλοι που προσπαθούν να φορτωθούν ιστορία έχουν ακόμη δρόμο να διανύσουν -και αν ποτέ το καταφέρουν.
Ύστερα έχω να παρατηρήσω δύο πράγματα αναφορικά με την Λίβερπουλ και την Παρί. Και οι δύο ομάδες έχουν στον πάγκο τους πρώην προπονητές της Ντόρτμουντ (602,30 εκατ. η ποδοσφαιρική αξία της).
Τί εστί BVB; Μια ομάδα που παίζει όμορφο ποδόσφαιρο αλλά δεν έχει μέταλλο. Ούτε φέτος θα πάρει το πρωτάθλημα. Ήδη η Μπάγερν (770,70 εκατ.) κάλυψε τη μεγάλη αρχική διαφορά τους, ισοβαθμεί μαζί της και η λογική της βαριάς φανέλας προοιωνίζεται νέο δράμα για τους Πρώσσους.
Οι Τούχελ και Κλοπ είναι προπονητές που αρέσκονται να παίζουν αμιγώς επιθετικό ποδόσφαιρο, στο οποίο η άμυνα είναι αναγκαίο κακό -θυμηθείτε τον περσινό τελικό της Λίβερπουλ μα την Ρεάλ.
Όταν έχεις να αντιμετωπίσεις, όμως ομάδες που στον πάγκο έχουν μπαρουτοκαπνισμένους στους τίτλους (Γουαρδιόλα, ακόμη -ακόμη και ο "πουθενάς", ο Σόλσκιερ) θα έχεις πάντα πρόβλημα.
Τούτου γραφέντος δεν απαξιώνω τον Κλοπ και τον συμπατριώτη του στην Παρί. Αναφέρω, όμως, σημειολογικά τις διαφορές που μεσολαβούν από το "παρά τρίχα", μέχρι την τελική επιτυχία.
Πού κολλάει όμως, ο Ολυμπιακός, στα παραπάνω;
Αναφερόμενος αποκλειστικά στα της Ελλάδας, ο Γαύρος δεν έχει να ανησυχεί για τον πρόσκαιρο ανταγωνισμό της πλάκας και της ουστιάς, ούτε για τα χαμένα πρωταθλήματα της τελευταίας διετίας.
Οι αντίπαλοί μας δεν έχουν τη φανέλα για να μας αμφισβητήσουν και ούτε θα την αποκτήσουν ποτέ. Μόνο ο λέρας ο βάζελος έχει βαριά φανέλα αλλά δεν τους φταίει κανείς που την κάνανε μπασμένο μπλουζάκι στο πλύσιμο.
Η Ευρώπη για τον Ολυμπιακό είναι ένα άλλο θέμα. Εκεί δεν υπάρχει πραγματική προοπτική, αφού φρόντισε γι' αυτό, η "αδιαφορία" τόσων δεκαετιών. Δυστυχώς, αλλά ό,τι και να λέμε εμείς, η διοίκηση της ομάδας -διαχρονικά- τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις τις έχει για κερασάκι και όχι για κυρίως πιάτο. Ήταν που ήταν ανέκαθεν δύσκολο να ανταγωνιστείς το χρήμα και την καλύτερη οργάνωση, οι πρόσφατες αλλαγές στο ποδόσφαιρο το έκαναν, πλέον, σχεδόν ακατόρθωτο.
Adam Adamson!
No comments:
Post a Comment