ΕΝΑΣ "ΑΤΙΜΑΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΔΙΟΠΟΜΠΑΙΟΣ Αη ΒΑΣΙΛΗΣ" για την πανάθα

Χρόνια Πολλά παιδιά, η Παναγιά μαζί μας!

Το τελευταίο διήμερο ανατρέχοντας στα αρδοσάιτ του πουθενά φυλλομέτρησα ίσαμε τετρακόσες πενήντα τρεις ειδήσεις που αφορούσαν στα λιμά του ελληνικού αθλητισμού (πάο-άεκ-παοκ) και μόλις τρεις -τέσσερις, με το στανιό, για τον εύρωστο νοικοκύρη Ολυμπιακό.

Όχι άλλη ισονομία σας περικαλούμε, δεν το αντέχουμε το 50-50!

Ας το ξεπεράσω κι αυτό χρονιάρες μέρες και ας πάω στο θέμα μου.

Ο Παπαδογιάννης παιδιά...

"Τί έγινε πάλι με δαύτον;"

Πού να σας τα λέω.

Δουλειά δεν είχε ο βελζεβούλης, μαμούσε τα παιδιά του, ένα πράμα!

Αλλά επειδή έχει, τελικά, δουλειά, είπε ο πουθενάς να καταπιαστεί με τον πόνο του.

Και ποίος, λέγω, είναι τούτος;

Μα, η πανάθα!

'Εγραψε ολάκερη Ιλιάδα για κάποιον που χαρακτηρίζει Αη Βασίλη για τον κύριο Τάκη τον Εξαιρετικό (όπως λέμε, Κνούτ ο Μέγας, Βασίλειος ο Βουλγαροκτόνος, Αττίλας ο Ούννος και τα ρέστα): τον Ρικ Πσιπσίνο πώς τονε λένε...

Ναί, δεν το συζητάμε. Μεγάλη μάρκα ο μουσιού από τον κόσμο του κάλετζ μπάσκετ των Γιου Ες οβ Έι.

Σταχυολογώ ορισμένες φράσεις-κλειδιά από το έπος του Παπαδογιάννη:

• Aκόμα και για τα δεδομένα της χώρας όπου ανθεί ο υπαρκτός σουρεαλισμός, το σκηνικό του τελευταίου εξαημέρου καταρρίπτει όλα τα γνωστά ρεκόρ.
• Η αυλαία του σουρεαλισμού άνοιξε την αμέσως επόμενη μέρα, όταν μαθεύτηκε το εκκωφαντικό όνομα του επίδοξου αντικαταστάτη.
• Οι νεοσύλλεκτοι προπονητές του χειμώνα είθισται να είναι επαγγελματίες «καμικάζι», από εκείνους που έχτισαν καριέρες ανασύροντας καυτά κάστανα από το μαγκάλι.
• Αλλά όχι. Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος έκανε την έκπληξη του αιώνα, στρατολογώντας για 6 μήνες όχι κάποιον Έλληνα ή Σέρβο ή τέλος πάντων Ευρωπαίο από τη στρατιά των -ουκ ολίγων- ανέργων και προσιτών, αλλά ένα από τα 5-6 λαμπρότερα μυαλά στην ιστορία του κολεγιακού μπάσκετ.
• Ζητήστε από οποιονδήποτε Αμερικανό φαν του NCAA (και όχι μόνο) να φτιάξει τη λίστα με το Τop-10 των προπονητών και θα ακούσετε το όνομα του Ρικ Πιτίνο να αναφέρεται στην ίδια φράση με αυτά του Ντην Σμιθ, του Τζον Γούντεν, του Μάικ Σιζέφσκι, του Μπομπ Νάιτ.
• Βεβαίως, ο Πιτίνο βρίσκεται σε δύσκολη καμπή της σταδιοδρομίας και της ζωής του, ατιμασμένος από τα σκάνδαλα και αποδιοπομπαίος από το στερέωμα όπου λατρεύτηκε σαν ημίθεος.
• Όταν μπορείς να πάρεις ολόκληρο Πιτίνο, πρώτα λες «yes» και μετά το σκέφτεσαι. Είτε έχεις προπονητή είτε όχι.
• Ο παραλληλισμός με τον ερχομό του Ντομινίκ Ουίλκινς το 1995 είναι επιτυχημένος, αλλά και το αποτέλεσμα εξίσου αβέβαιο. Ίσως και περισσότερο.
• Μόλις τελειώσουν τα ταρατατζούμ και μαζευτεί το πράσινο χαλί από την πίστα του αεροδρομίου, θα χρειαστεί να αγγίξουν όλοι οι εμπλεκόμενοι τον τύπον των ήλων για να βεβαιωθούν ότι ταιριάζει πάνω του το ίχνος του διάσημου Αμερικανού.
• Ουδέποτε στη ζωή του έμαθε να λογοδοτεί σε οποιονδήποτε. Στο κολεγιακό μπάσκετ, οι προπονητές -ειδικά αυτού του βεληνεκούς- είναι ισόθεοι, απόλυτα αφεντικά του στερεώματος.
• Προσωπικότητα ισχυρή όπως αυτή του Πιτίνο ουδέποτε πέρασε από τα ελληνικά γήπεδα. Για να καταλάβει κανείς τις αναλογίες, θα πρέπει να φανταστεί έναν προπονητή τύπου (και επιπέδου) Μάλκοβιτς ή Ιωαννίδη π.χ. στο πρωτάθλημα της Μάλτας.

Πολλά λόγια για το τίποτα, λέω εγώ. Άπαξ και παίζεις (ατιμώρητο) ξύλο, όπως ο Θανασάκης με τον Νικολάκη, στην φωτογραφία από το πρόσφατο ευρωμπάσκετ (ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΙΟ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ ΔΙΠΛΟ ΦΑΟΥΛ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΗΣ ΚΑΛΑΘΟΣΦΑΙΡΑΣ), δεν πα να φέρεις και τον Λυπηρίδη στον πάγκο -'άσε το άλλο που δεν έχει περάσει ποτέ τέτοια προσωπικότητα από την Ελλάδα. Γελάνε και τα συρματοπλέγματα στις αμερικανικές βάσεις στο Αφγανιστάν.

ΥΓ 1: Υποθέτω πως στο αεροδρόμιο θα βρίσκεται να υποδεχτεί τον Πσιπσίνο και ο ακατονόμαστος.Έχουν, άλλωστε τόσα κοινά τα δυό τους. Θα συμπεθεριάσουν μέχρι να πεις "σωλήνας"!

ΥΓ 2: Πώς το έγραψε τις προάλλες, ο Κιούσης, στο γκαζέτα; Αφού φέρνει (ο κύριος τάκης) τον Αλ Πατσίνο για τον πάγκο, ας φέρει και έναν Τζο Πέσι για το παρκέ για να δέσει το γλυκό. Μόνοι τους γίνονται ρόμπες.

Adam!