ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ, ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ

Προσέξτε το πώς προσεγγίζω το μπάσκετ και πείτε μου μετά αν έχω λάθος.

Είσαι μια οιαδήποτε, καλή ομάδα της Ευρωλίγκας, ας πούμε, η Μπασκόνια. Προηγείσαι σε όλη, σχεδόν, τη διάρκεια του αγώνα. Φθάνεις τη διαφορά στους εννιά, στο τέλος του τρίτου δεκάλεπτου και στους επτά, τέσσερα λεπτά πριν να λήξει το ματς. Τί σκέφτεσαι, ως οργάνωση "Μπασκόνια";

α) Τους έχουμε ρε πούστη μου;

ή

β) Ωχ μάνα μου, βοήθεια;

Έχω καθιερώσει, εδώ και χρόνια, μια φράση για το μπάσκετ. Πως, ό,τι και αν έχει συμβεί στα πρώτα τρία δεκάλεπτα, στο τέταρτο είναι που πέφτει το σκατό στην κάλτσα.

Και ξανάπεσε!

Είπαν και γράψανε οι γνωστοί-άγνωστοι κουκουλοφόροι της δημοσιογραφίας, ότι ο Ολυμπιακός ήταν ασυγκέντρωτος, νωθρός, σοφτ, δεν έκανε φάουλ, ήταν για το πέος καβάλα και, εν τέλει, τυχερός και πως η Μπασκόνια ήταν άτυχη, ελλιπής και λάθεψε που δεν έκανε φάουλ στον Παπανικολάου.

Έτσι προσέγγισαν την απόδοση των δύο ομάδων και το αποτέλεσμα, οι κουκουλοφόροι. 

Ήθελα νάξερα, δεν βαριούνται να γράφουν και να λένε αυτές τις παπαριές, τόσα χρόνια; Ιδίως αυτός ο Παπαδογιάννης το έχει τερματίσει. Αμ ο άλλος ο αντικειμενικός, Κακιούζης; Άλλο τερματισμό έκανε και δαύτος, στην εκπομπή της νόβα.

Αφού ο Ολυμπιακός ήταν τόσο κακός, πώς έγινε και νίκησε;

Εντάξει, καλό δεν τον λες. Αλλά από αυτό το σημείο μέχρι του να χτυπιούνται πως ήταν  κωλόφαρδος, έχει μια απόσταση, όσο ο βάζελος από το φάιναλ φορ!

Απλά, ήταν Ολυμπιακός, κύριοι κουκουλοφόροι. Κάτι που, ενώ το βλέπετε, δεν το αντιλαμβάνεστε, ή δεν θέλετε να το αντιληφθείτε.

Αυτή η σφοδρή επιθυμία να νικάς, να αντιπαρέρχεσαι τα χίλια μύρια όσα σου τυχαίνουν, να γεννάς διαρκώς ήρωες και να μεταμορφώνεις τους "μισθοφόρους", σε οπαδούς - βλέπε Λε Ντέι, Μπογρίνιο.

Αυτό δεν θα το νιώσει κανείς ποτέ, άμα δεν είναι Γαύρος.

Με βρίσκετε λάθος;

Adam!